ثبت نام
Home  >  درباره ما
مرکز مطالعات مدیریت بحران ایران: آیا شما یک سازمان تاب آور در برابر بحران ها دارید؟ بخش اول مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط Admin   
شنبه ، 30 دی 1391 ، 00:20
مقاله:
آیا شما یک سازمان تاب آور در برابر بحران ها دارید؟ بخش اول
دکترعلی عسکری دکترای برنامه ریزی شهری و منطقه ای (دانشگاه نیوکاسل انگلستان) استاد گروه مدیریت بحران (دانشگاه یورک -تورنتو - کانادا)






تاب آوری در برابر بحران ها (Disaster Resilience) یکی از مفاهیم بسیار مهم نظری و کاربردی در مدیریت بحران در سالهای اخیر بوده است.  این مفهوم  به طرز گسترده ای در مورد جوامع تاب آور بکار گرفته شده است. محققان تلاش کرده اند تا ویژگی های جوامع تاب آور را شناسایی و راهبردهای ایجاد این جوامع را معرفی نمایند. در همین راستا اخیرا توجه نسبتا زیادی به سازمانهای تاب آور در برابر بحرانها به عنوان یکی از اجزای مهم تاب آوری اجتماعی صورت گرفته است. سازمانهای عمومی و خصوصی باید تلاش نمایند تا خودشان را در برابر بحرانها تاب آور نمایند.  سازمانهای تاب آور سازمانهایی هستند که به دلیل آمادگی و برنامه ریزی و انعطاف پذیری بالایی که در خود ایجاد می نمایند میتوانند بحرانها را با هرینه های کم پشت سر بگذارند.

همه سازمانها باید یکی از اهداف مهم و استراتژیک شان را تاب آوری در برابر بحرانها در نظر بگیرند و میزان دستیابی به این هدف مهم را مرتبا اندازه گیری کنند. مدلهای زیادی برای اندازه گیری تاب آوری سازمانی ارایه شده اند.  یکی از مدلهای اندازه گیری تاب آوری سازمانی توسط مک مانوس (McManus) ارایه شده است که مدل نسبتا جامعی است.  از نطر این مدل تاب آوری سازمانی دارای شاخصهایی می باشند که در سه محور اصلی عبارتند از:


۱. شاخصهایی که میزان موقعیت شناسی یا آگاهی موقعیتی (situational awareness) سازمان را اندازه می گیرند.

۲. شاخصهایی که آسیب پذیری های کلیدی (key stone vulnerabilities) سازمان را اندازه گیری می کنند.

۳. شاخصهایی که ظرفیت تطابق پذیری (adaptive capacity) سازمان را اندازه گیری می کنند.

منظور از موقعیت شناسی یا آگاهی موقعیتی فهم و درک سازمان از محیط عملیاتی و عملکردی اش است که می توان ان را از طریق الف) توانایی سازمان در آینده نگری و استفاده از فرصتها، ب) توانایی شناسایی بحرانها و عواقب احتمالی آنها، ج) فهم دقیق عواملی که زمینه ساز بحرانها هستند، د) آگاهی و اطلاع از منابع درونی و بیرونی در دسترس، ه) شناخت درست از حداقل پیش نیازهای برای ادامه فعالیت سازمان، و) شناخت درست از انتظارات، تعهدات و محدودیتهایی که در ارتباط با گروههای ذینفع وجود دارد اندازه گیری نمود.


منظور از آسیب پذیری های کلیدی آن جنبه های عملیاتی و مدیریتی سازمان را در بر می گیرند که می توانند بیشترین اثرات را از وقوع بحرانها ببینند.  اینها شامل الف) داراییهای فیزیکی مانند ساختمانها و تاسیسات و تجهیزات و وسایل و ماشین الات، ب) داراییهای انسانی مانند مدیران، تصمیم گیران و نیروهای متخصص و ج) دارایی های کمتر ملموس مانند روابط و ارتباطات می شوند.



بالاخره ظرفیت تطابق پذیری به فرهنگ و پویایی یک سازمان مربوط می شود که به آن اجازه می دهد تا تصمیمات درستی را در شرایط معمولی و بحرانی اتخاذ نماید.  ظرفیت تطابق پذیری یک سازمان را می توان از طریق الف) ساختار رهبری  و تصمیم گیری در سازمان، ب) نحوه کسب، انتشار و نگهداری اطلاعات و دانش، ۳) درجه خلاقیت و انعطاف پذیری قابل تحمل در سازمان اندازه گیری نمود.

منبع: مجله اینترنتی مدیریت بحران و سوانح

http://disasterman.blogfa.com/

 

 

 

آخرین بروز رسانی مطلب در شنبه ، 30 دی 1391 ، 00:23
 

ISO 50001

ISO 27001

HSE Cert

ISO 9001

ایمن شده توسط وب سایت عرش هاست